بازگشت به لیست

کاردرمانی ذهنی-آموزشی

راههای نوین تشخیص زود هنگام اوتیسم

تاریخ : ۱۹ مرداد ۱۳۹۶   |    نویسنده : حسین ربوبی

هر ابزاری که بتواند در سنین پایین تر به تشخیص بیماری کمک کند به طور بالقوه از این قابلیت برخوردار است که در کیفیت زندگی افراد مبتلا به ان بیماری تأثیرگذار باشد چرا که موجب می شود این افراد در سنین پایین تر از حمایتها ودرمانهای به هنگام و لازم برخوردار شوند.
اوتیسم چیست ؟
اوتیسم نوعی اختلال عصبی است که عملکرد مغز را تحت تاثیر قرار می دهد. بر خلاف برخی از ادعاها؛ تا به حال هیچ رابطه ای بین وضعیت اقتصادی، اجتماعی، سبک زندگی و سطح تحصیلات والدین در بروز اوتیسم یا درخودماندگی مشخص نشده است. این اختلال بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی تأثیر می‌گذارد و معمولا در سه سال اول زندگی به طور کامل آشکار می شود. معمولا این سه سال اول، دوره طلایی قلمداد می شود و چنانچه در این دوره مربیان و والدین کودک این عارضه را شناسایی کنند و درمان مناسب اجرا گردد می توان کودک را به مدرسه فرستاد و مهارت های زیادی را به او آموخت .برخی از مهمترین نشانه های اوتیسم عبارتنداز از:دیر به حرف افتادن یا عدم تمایل به صحبت کردن( ۴۰ درصد از مبتلایان به اوتیسم هرگز صحبت نمی کنند)،مشکل در درک دیدگاه گوینده،استفاده از کلمات و عبارت های تکراری،تکرار رفتارهای کلیشه ای مانند تکان دادن دست یا بدن،تمرکز طولانی مدت روی اشیا،خودزنی
پرخاشگری،ناتوانی در بیان اسم ،ناتوانی در برقراری ارتباط چشمی،علاقه به بازی های تکراری ،خیره شدن به یک شی یا تصویر،فقدان حس همدلی و به اشتراک گذاشتن احساسات،عدم تمایل به ایجاد دوستی با هم سن و سالان

در سالهای اخیر دانشمندان به دنبال شناسایی علایم مشهود این بیماری در تصاویر گرفته شده از معز مبتلایان به آن هستند که در ادامه برخی از انها ذکر می گردد.

در سال ۲۰۱۲ دکتر فرانک دافی در پژوهشی که بر روی هزار کودک ۲ تا ۱۲ ساله در بیمارستان کودکان بوستون امریکا انجام داد که نتایج آن تا ۹۰ درصد صحیح اعلام شد وی از این روش به عنوان روشی برای تشخیص زودهنگام و درمان بهتر نام برده است .

در مطالعه ای که در سال ۲۰۱۴ و در مد اسکپ منتشر شد، تصویربرداری ام آر آی فانکشنال fMRI از کانونهای اختلال عملکردی مغز بیماران اوتیسم نتایج جالبی نشان داد .البته از پیش مشخص شده بود که با fMRI می توان مشاهده کرد که فرد به کدام کلمه مورد نظر مثلا موز، خانه یا صندلی فکر میکند، چون هرکدام از این مفاهیم شکل خاصی در تصویربرداری داشته و در افراد مختلف سالم به یک صورت دیده میشود.در این مقایسه که بین ۱۷ فرد مبتلا به اوتیسم و ۱۷ فرد سالم با سن ۱۶ تا ۳۸ سال بعمل آمد، با دادن هشت کلمه با مفاهیم اجتماعی: تمجید، توهین، ستایش، نفرت، درآغوش کشیدن، اردنگی، تشویق و تحقیر، به افراد گروه ها ؛ و تصویربرداری fMRI در دو مرحله انجام و مشخص شد افراد اوتیسم مقدار کمی فعالیت مغزی در نواحی سینگولا و کونئال خلفی دارند و این اختلال در همه افراد اوتیسم مشابه هم بود.حتی گفته شده این تصویربرداری را میتوان در کودکان ۶-۱۲ ماهه بعمل آورد و به تشخیص زودرس و درمان سریع اوتیسم اقدام نمود.

در مطالعه ای دیگر گروهی از پژوهشگران دانشگاه ایالتی یو- سی- ال- ای کالیفرنیا، در سال ۲۰۱۵ در یافتند که به طور معمول، در طی تکامل مغز، سرعت جریان خون در انشعابات انتهایی عصب کاهش می یابد و دندانه های انتهایی کوتاه تر و درهم تنیدگی هایشان بیشتر می شود. اما این مراحل تکاملی در مغز افراد اوتیستیک، اتفاق نمی افتد یا با شدت کمتری حادث می شود. عمده ترین تفاوت در لوب پیشانی و یکی از شبکه های عصبی که رابط گره های مغزی است، مشاهده شد. وظیفه این شبکه، پردازش عواطف شخصی، خودشناسی و روابط بین فردی است.دکتر کی جان، پژوهشگر ارشد این گروه می گوید، گروه آنها با تهیه و مقایسهء تصاویر مغز ۳۹ کودک ۷ تا ۱۷ ساله، که ۱۷ نفرشان مبتلا به اوتیسم بودند، متوجه این دو تفاوت مهم در مغز کودکان اوتیستیک و کسانی که این عارضه را ندارند، شدند.

در مطالعه ای که در سال جاری ۲۰۱۷ در دانشگاه کالیفرنیا انجام شد مشخص گردید ساختار مغز افراد مبتلا به یک نوع ژنتیکی اوتیسم غیرطبیعی بوده و می‌توان با روش عکسبرداری غیرتهاجمی مغز این عارضه را تشخیص داد.به گزارش مدیکال ساینس، زمانی که اوتیسم به دلیل نقص کروموزوم ۱۶ باشد، ساختار مغز نسبت به حالت طبیعی کمی تغییر می‌کند و این تغییر با عکسبرداری MRI قابل تشخیص است.در این مطالعه محققان ۱۵۹ فرد را که دارای یک یا دو نقص در کروموزوم ۱۶ بودند و در معرض اوتیسم قرار داشتند بررسی کردند. نواقص در یک قطعه کوچک از کروموزوم به نام p11.2 وجود داشت.برخی از افراد پروتئین p11.2 را نداشتند و برخی دیگر حاوی یک کپی اضافه از آن بودند. ادامه مطالعه نشان داد هریک از این نواقص منجر به غیر طبیعی شدن بخشی از مغز می‌شود که به راحتی در MRI قابل مشاهده است. آزمایش‌های بیشتر نشان داد حذف پروتئین p11.2 منجر به مشکلات و مهارت‌های ارتباطی می‌شود و وجود یک کپی اضافه از آن با کاهش نمرات مربوط به بهره هوشی و مشکلات مهارت‌های کلامی همراه است.البته مطالعات بیشتر نشان می‌دهد تمام این ناهنجاری‌های کروموزومی به اوتیسم منتهی نمی‌شود؛ ولی احتمال آن بین ۲۰ تا ۲۵ درصد وجود دارد.

محققان احتمال می‌دهند با استفاده از این روشها بتوان برخی از موارد ژنتیکی اوتیسم را تشخیص داد و امیدوارند با عکسبرداری غیر تهاجمی بتوانند انواع اوتیسم را تشخیص دهند.این تفاوت های ساختاری باعث می شود، مناطق مختلف مغز این کودکان نتوانند ارتباط لازم را با یکدیگر برقرار و اطلاعات را منتقل کنند. انتقال اطلاعات برای درک و شناخت فرد از خود و محیطی که در آن قرار دارد، ضروری است و پایه و اساس رفتار بین فردی و اجتماعی را تشکیل می دهد. این مطالعات؛ ساز و کار تغییری را نشان می دهند که، موجب اختلال در نحوه ارتباط گیری سلول های عصبی در مراکز مغزی شده است.
با این توضیح، اختلال در نحوه ارتباط گیری سلول های عصبی، علت اصلی،تغییر رفتار و تضعیف توانائیهای ارتباطی، فکری و تحلیلی افراد مبتلا به اوتیسم می شود.
در واقع سیم کشی و الگوی مصرف مغز افراد اوتیستیک، انرژی را هدر می دهد و کارآیی کمتری در برابر جریان واسطه های شیمیایی و خون مساوی ایجاد می کند.به امید اینکه بتوان با تشخیص زود هنگام به درمان موثر تر این کودکان پرداخت.حسین ربوبی.

  • خدمات درمانی، توانمندسازی عصبی شناختی، توانبخشی عصبی
  • کانال تلگرام موسسه کاردرمانی رشد به مدیریت دکتر ربوبی
  • مقالات عمومی و تخصصی، آموزش، آشنایی با درمان، تشخیص و ...